|
|
Lanzado
en outono de 1968 cun 6 cilindros de 2,8 litros e 170 CV,
o coupé
CS convertéuse en marzo de 1971 no coupé
3.0 CSL, cuxas versións «batmóvil»,chamadas
así polo seu gran alerón, foron as máis
potentes e espectaculares.
O seu predecesor,
BMW
2000 CS con motor de 4 cilindros, presentado en 1965,
representóu a renovación e modernización
da marca bávara. Indudablemente, servíu de modelo
o gran
coupé 3200 con motor V8, deseñado por Bertone
en 1962. Tomaba deste o seu equilibrio xeral, a sua cintura
de caixa rectilínea e o seu luminoso teito. En contrapartida,
o orixinal deseño do frontal non tivo aprobación
unánime (a historia repítese na actualidade
con Bangle). Aquel gran coupé, que montaba un 4 cilindros
provinte das berlinas 1500 foi o primeiro dunha larga saga
que perduróu ata 1968.
Cando foi
presentada en 1968 xunto ó 2500,a nova
berlina 2800 equipada co novo motor de 6 cilindros, 2,8
litros e 170 CV ía acompañada dun coupé.
Éste recuperaba o habitáculo do 2000 CS, pero
o seu frontal foi suavizado, desaparecendo os faros cuadrados,
así como a parte posterior, buscando unhas liñas
menos extremas e máis do estilo de BMW. O mesmo deseño
foi utilizado nas berlinas, cun frontal máis estilizado,
namentres que detrás uns discretos pilotos integrábanse
no xunquillo cromado que rodeaba a cintura da caixa. Estéticamente
era un automóvil realmente logrado, pero a súa
particularidade máis significativa foi a adopción
do motor
de 6 cilindros.
A marca
alemana xa recuperara o elevado nivel de prestixio que ostentaba
antes da Segunda Guerra Mundial, sen embargo, a súa
mellor época estaba aínda por chegar. En 1971
lanzóu o 3.0 CS, que reemplazóu o 2800 CS; seu
6 cilindros en liña de 3 litros tiña 180 CV
de potencia. En outono incorporóuse á gama o
3.0 CSi, co seu motor inxección de 200 CV. O coupé
CS era potente e tiña boa estabilidade, pero pesaba
mais de 1.400 kg., e limitaba moito o seu uso en competición,
e non satisfacía totalmente ós clientes máis
desexosos de prestacións puras.
Había,
pois, que reducir o peso. Así, xunto co CS de 180 CV,
BMW presentóu o 3.0 CSL, equipado co mesmo motor de
180 CV pero provisto dunha carrocería
alixeirada que logróu que o seu peso quedara en
1.200 kg. Para elo, montáronse portas e capós
de aluminio, lunetas laterais e traseira de plexiglás
e un parabrisas de cristal máis fino. Suprimíuse
o parachoques dianteiro, e detrás colocóuse
un de poliéster. Os paneis insonorizantes e algúns
elementos de confort tamén foron suprimidos. Tíña
asentos
tipo bacquet, volante de tres brazos Alpina, aros de 7
pulgadas de ancho por 14 de alto e aletas ensanchadas.
A versión
CSL -con «L» de Leichtbau, construcción
lixeira-, da que se fabricaron 165 unidades, estaba pensada
para competición, pero a idea de propor o mesmo coche
en versión de rúa era moi tentadora para os
directivos da Bayerische Motoren Werke, ós que axudóu
definitivamente a normativa FIA, que para a homologación
no Grupo 2, obrigaba a unha producción mínima
de 1000 coches. Finalmente, lanzaron unha serie especial denominada
"pack cidade", producida polo novo departamento
de BMW Motorsport GmbH., (coñecido agora por BMW M).
Montaba un novo motor de 3.003 cc. que chegaba ós 200
CV. O seu aspecto era máis "domesticado":
retiróuselle o gran alerón da versión
de competición e recibíu os cristais tintados
e parachoques cromados da versión normal.
Pero os
clientes máis "deportivos" de BMW esixían
algo máis "contundente". Entón, os
directivos da marca bávara decidiron tirar unha pequena
serie de 3.0CSL con tódolos atributos da competición
de turismos da época. Así nacéu o que
podemos considerar o primeiro BMW M da historia, cinco anos
antes de que se formalizara a posta de longo do departamento
coa chegada do M1.
Nacía o "Batmóvil". Entregabase ós
pudentes compradores en cores gris Polaris ou en branco Chamonix,
con bandas decorativas en azul, violeta e roxo. No seu spoiler
dianteiro, unhas aberturas refrixeraban os freos de disco.
Duas pequenas derivas de goma negra adornaban o capó,
e crearon auténtica moda no incipente mercado dos accesorios
deportivos. Un pequeno alerón situado no teito dirixía
o aire á descomunal ala traseira, que se apoiaba en
duas derivas lateráis,namentres un pequeno spoiler
situábase debaixo, sobor do maleteiro. Pero o mellor
estaba baixo o capó: alí reposaba o magnífico
6 cilindros en liña, subido a 3.2L, que daba 206
CV a 5.600 rpm, e que nas versións
oficiáis de competición era levado a 3498cc.,
e chegóu a desenrolar uns impresionantes 430Cv....¡para
só 1062 kg.!.
A producción
rematóu pronto, en 1975, pois as ventas deste precioso,
-pero costoso de mercar e de manter- coupé foi outra
das moitas víctimas da crise do petróleo.
Para comentar o artigo no foro de debate, fai click aquí:
|